آرام خفته ای

تو آرام خفته ای

آنقدر آرام که گویی صدای بال پروانه ها هم می تواند بیدارت کند

ومن مبهوت از نعمت داشتن توو آرام گرفتنت در آغوشم وحس لطیف صورت تو

دستهای کوچکت را تا آنجا که میتوانم میبوسم ونگاهت میکنم ولخظه لحظه با تو بودن را نفس میکشم که به

اندازه یک نفس کوتاه است همه توانم را برای لذت بردن از نوپایی تو بکار میگیرم باشد که فردای دویدنت

حسرت نخورم شاید اگر انروز من هم با تو بدوم حسرت بی معنی بماند

شاید اگر من هم با تو بزرگ شوم قدم های بزرگت را همراه باشم